Schrijven gaat vooral over doen, heel veel doen. Je kunt er eindeloos over nadenken, piekeren. Dat blokkeert je in je schrijven. Als je pen wilt gaan pakken (of je toetsenbord…), dan heb je wellicht last van een stemmetje dat zegt:
- Dit slaat nergens op.
- Jij hebt niks te vertellen.
- Stop maar, stop maar, dit wordt niks.
- Die zin loopt niet. Dat heb je verkeerd gespeld, dat kan natuurlijk niet als schrijver.
- Wat is nou eigenlijk je boodschap?
- En wie gaat dit lezen?
- Waardeloos stuk dit, beschamend…
- enz. enz. enz…………..
Herkenbaar? Erken dat je die stem hebt. Hij zal je namelijk regelmatig komen vergezellen. Misschien kun je het een naam geven, Kermit of zo. Dan maak je dat personage al iets luchtiger 
Lees verder→
